Dere tepe düz gittim, dağları delmesem de birkaç üst ve alt geçit geçerek Kaf Dağındaki çiçeği koparmaya geldim. Ama Kaf dağı olmuş sana Afkanistan. Pazar yeri gibi, insanlar vıcık vıcık; ne kadar Kafkaesk...Sapıkça, file çorapları ellerine, pazar filesinde olması gereken elma, armut ve de kavun meyvesi biçimindeki uzuvlarını göğüslerine, göğüslerini gere gere koymuş kızlar etrafımda. Garson çalışıyor. Canhıras bir şekilde, benim şeklibozuk oturuşumun yanına 13 saniye kadar geliyor, duruyor, kültablasını temizliyor, kim konuşursa ilk golü o atıyor, biraz söyleniyor, sonra devre oluyor. Maçın devresi maçtan uzun, kaç devre bilinmiyor. Teke tek maç, hakemler izinli, tribün baskısı yoğun. Saçları antiberberlerin yanısıra, saçları her türlü antiliğe müsait, antin kuntin tipler geziniyorlar, aynı bir lemming gibi, bazılarının aklında bizim Lemmy...Boş olduğu kadar içinde 4+1 bir ev barındırma kapasitesine sahip midenin içine bir vidanjör marifetiyle sigara ve alkol iksiri dolduruyor, enine yeşil çizgili tişörtlü, mini etekli, pergel bacaklı kız mide sahibine bakarken. Çirkin, çirkin olduğu kadar Reha Erdem filmi sevmeyeceğine emin olduğum adamlar, sıcak temasa geçiyor Reha Erdem filmi sevmediği halde güzel olan kızlarla.
Çişten gelindi, aynı tasla aynı hamamda yıkanıldı. Mısır kraliçesi aramadı, İspanya kralı yalnız.
Etiketler: kağıt-kalem
|
arşiv
link lonk
|